Najki (cz. 4), czyli 15 najulubieńszych książek dla maluchów

Ta książka u nas nie wyszła i nie znam zawartości.
Po prostu pasuje jako ilustracja tematu.

Przyjaciółka poprosiła o skompletowanie wyprawki książkowej dla dziecięcia, które jeszcze jest po wewnętrznej stronie brzucha. Misję uznałam za arcyprzyjemną, ale że maluch wzrastać będzie poza Polską, zadanie ma swoją wagę. Ten wybór ukształtuje / wypaczy postrzeganie polszczyzny przez bobasa! W pierwszym odruchu lekką ręką wybrałam 50 książek, które przeszły pozytywnie testy na moim narybku. Przyjaciółka, olaboga!, kazała zredukować do 15, bo ktoś to musi przewieźć w bagażu za ocean.

Z tej przyczyny lista tu prezentowana jest okrojona, ale tym wyśmienitsza. Takie dzieciowe naj, naj. Podaję orientacyjnie wiek, ale oczywiście można je czytać / oglądać / ślinić i wcześniej. Bardzo jestem ciekawa w jakim procencie moja lista pokrywa się z waszymi typami (myślę o osobach, które mają maluchy lub po prostu czytają tego typu literaturę dla korzyści własnych).

Betty MacDonald "Jajko i ja", czyli 1501 kur, w tym 1 domowa (nie licząc psa)

Zdarzają się takie weekendowe ranki, kiedy tamagotchi dają nam pospać prawie do 9, potem jest czytanie w łóżku połączone z sączeniem kremowej kawy... (Na marginesie: córeczka chłonie teraz Tuczarnię motyli, świetną powieść dla dzieci, kontynuację Czarownicy piętro niżej – to jest tak dobre, że z przyjemnością rozkleiłabym powieki i o 7, by poznać dalsze przygody Mai.) To są właśnie rozkosze, których nijak zaznać nie mogła Betty MacDonald prowadząc farmę na skraju dziewiczej amerykańskiej puszczy.

Gdyby nie wybitne poczucie humoru autorki, Jajko i ja byłoby doprawdy przykrą lekturą. To w gruncie rzeczy opis pułapki, w jaką wpadła młodziutka Betty, wychodząc za człowieka o imieniu Bob. Z perspektywy czasu pisarka uważa, że mąż kupujący tuż po ślubie kurzą farmę na odludziu równie dobrze mógłby poinformować ukochaną, że zamieszka z nimi jego dobra przyjaciółka, była prostytutka. Wpływ na małżeństwo jest równie destrukcyjny.

Spowiedź czytelnika, czyli odpowiadam na 10 pytań

Zostałam poproszona przez ESBookish z Cienia Smoka o odpowiedź na 10 pytań w ramach blogowej, łańcuszkowej zabawy Liebster Blog Award. Ponieważ boję się 7 lat nieszczęścia, poprzedzonych nagłym zgonem w kwiecie wieku (czy co tam grozi za zlekceważenie łańcuszka), a dodatkowo sama lubię czytać takie rzeczy, przedstawiam oto moją spowiedź czytelnika...


1. Książka, którą czytałaś więcej niż raz lub zamierzasz do niej wrócić, to...
Po wielokroć czytam niektóre książki dla dzieci. Serię o Basi duetu Oklejak / Stanecka mogę wyrecytować w nocy o północy i na wyrywki. Moje dzieci lubią czytać kilka razy te same pozycje. Skoro lubią, widać do czegoś jest im to potrzebne.

A tak sama z siebie wróciłam do Pieśni Lodu i Ognia, żeby zwrócić uwagę na szczegóły, które umykały przy pierwszej, rozemocjonowanej lekturze. Samą mnie zastanawia natomiast, po co czytam od czasu do czasu od nowa serię o Thorgalu. Ze starych – czytaj lepszych – odcinków znam każdy obrazek, każdy dialog. Najwyraźniej stara miłość nie rdzewieje.

2. Kocham książki, bo...
Bo ja wiem, czy kocham? Powietrza przecież się nie kocha.

3. Co daje Ci blogowanie?
Lubię czytać to, co sama napisałam ;-)

4. Jaki bohater/ka jest dla Ciebie wzorem?
Krystyna Lavransówna powiedziała Dobre dni są dla rozumnych, lecz najlepsze dla tych, którzy ośmielają się być nierozsądni. Już za bardzo nie pamiętam fabuły tej książki, bohaterka coś sobie tam ostro nagrabiła, jakieś szlajanie się po krzakach z rycerzem zdaje się, zakończone niechcianą ciążą, ale tym tekstem to mi zaimponowała.

5. Czym się kierujesz przy wyborze książek?
Jestem bardzo zachłanna. Są setki tytułów, które chcę przeczytać. To nie jest racjonalne. Czasem odnoszę wrażenie, że to książki wybierają mnie. Zaginają na mnie parol, ciągle cisną się w oczy, przeceniają się same w księgarniach, byle bym je wzięła.

Poza tym podjęciu lektury sprzyjają: zobaczenie, że książka ma świetne oceny u któregoś z moich BiblioNETkowych krewniaków, oczarowanie okładką (skoro ktoś tak bardzo się przy niej starał, to znaczy, że wyjątkowo zależało mu treści książki i sam ten fakt już zwraca moją uwagę) i polecenie książki przez osoby, które lubię, cenię, szanuję ect.

6. Jak ważna jest dla ciebie opinia innych blogerów o książce, którą zamierzasz przeczytać i opisać?
Jeśli książkę chcę zrecenzować, to za wyśmienitą uważam sytuację, kiedy nikt jej jeszcze nie opisał na blogu. Czyli dla mnie najważniejszy jest... brak opinii. W przypadku książek pozablogowych, jeśli bloger pisze bezbłędnie, zajmująco, inteligentnie, to jego zdanie mi wystarczy, by podjąć pozytywną decyzję czytelniczą.

7. Wolisz wersję papierową czy e-book? Dlaczego?
Zdecydowanie doceniam wygodę czytania na Kindlu. Wręcz nie znoszę tych kapryśnych książek, które domagają się, by czytając je, używać nie tylko oczu i mózgu, ale też obu rąk do przytrzymywania zamykających się stron. Boli mnie drobny druk i podły papier.

Jednak papierowe książki, wydane jak należy, są tym, co lubię mieć na własność.

8. W jakim miejscu najbardziej lubisz czytać?
Miejsce w ogóle nie ma znaczenia. Jeśli książka mi się podoba, mogę ją czytać wszędzie, w każdych warunkach. Mam na szczęście umiejętność szybkiego przeskakiwania między realem a światem książkowym. Niemniej najmilej czyta mi się, gdy wiem, że raczej nikt mnie nie oderwie nagle od lektury, np. w łóżku nocą czarną, gdy dzieci już śpią.

9. Jak twoim zdaniem odbierany jest świat blogerów książkowych?
Zmysłem wzroku, głównie... Tak serio, to nie siedzę w tym światku, ale przypuszczam, że tzw. świat blogerów książkowych głównie obchodzi ich samych.

10. Książka, która zmieniła moje życie, to...
Jest kilka takich książek, których wpływ sobie uświadamiam. Chodzi tu o książki światopoglądotwórcze (to jest takie słowo?). Myślę, że to cenne doświadczenie przeczytać po 2-3 uznane tytuły dotyczące najważniejszych dziedzin życia: wychowywania dzieci, polityki, seksu, psychologii, historii swojego kraju, ekologii. Tytuły, które przychodza mi teraz do głowy: Mazlish, Faber Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały - jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły, Grodecka Siewcy dobrego jutra, Singer O życiu i śmierci: Upadek etyki tradycyjnej, Bikont My z Jedwabnego.

A teraz zabierzmy się za to świętowanie!

Łukasz Modelski "Piąty smak. Rozmowy przy jedzeniu"

Po prostu życie nie musi być perfekcyjne, żeby było perfekcyjne Agnieszka Kręglicka, jedna z rozmówczyń Łukasza Modelskiego.


Dotychczas myślałam, że moja rodzina, w niektórych aspektach rzeczywistości, jest nieco rozmemłana, pierdołowata i nieodpowiedzialna. Coś jak Muminki, które rano leżą w łóżku i czytają śmieszne książki, zamiast robić kariery, albo w środku domu mają drzewo, bo nie miały serca go ściąć, zamiast zadbać o czystość i designerski wygląd wnętrz. No, do pewnych spraw nie mamy jakoś pędu i aż czasem się zastanawiałam, czy to nie aby jakaś aberracja. A tu się z książki Piąty smak dowiaduję, że wpisujemy się w coraz popularniejszy ruch Slow! Wow, to chyba pierwszy raz w życiu, kiedy (mimochodem wprawdzie, więc nie wiem, czy to się liczy) nadążamy za, a raczej człapiemy zgodnie z modą!